Goedemiddag, Mrs. Munson.
Goedemiddag, sheriff.
Kent u die Funthes jongen?
Mackatee Funthes?
Nee, die niet. Weemack.
Mackatee's oudste.
Ik denk 't niet. - Het is een goede jongen,
maar hij is naar Costco geweest in Pascagoula en heeft een stereo gekocht.
Wat? - En hij luistert naar die muziek.
Als u wilt, kan ik... - Luid!
Ik kan met hem gaan praten als u... -'M'n portefeuille laten liggen in El Segundo.'
Hij heeft z'n portefeuille laten liggen? - Hip-hop muziek!
Ze noemen het wel hiphop muziek,
maar het laat me echt niet hiphoppen.
En Othar houdt ook niet van die muziek.
Heeft het Othar geďrriteerd? - Hoe kan het anders?
'M'n portefeuille laten liggen in El Segundo.'
En, sheriff, weet je hoe ze gekleurde mensen noemen in die liedjes?
Heeft u enig idee?
Nee, mevrouw, ik denk niet... - Nikkers!
Ik wil het woord gewoon niet uitspreken. Ik zal het geen twee keer zeggen,
dat kan ik u verzekeren. Ik zeg 't één keer... - Ja, mevrouw.
om m'n beklag duidelijk te maken.
Ja, mevrouw. - Nikkers!
2000 jaar na Jezus! Dertig jaar na Martin Luther King!
Het Montel tijdperk!
God allemachtig,
is dat de wereld van vandaag?
Weemack die naar Pascagoula gaat om zichzelf
een grote luide stereo te kopen zodat hij naar die rommel kan luisteren!
Sheriff, u moet die jongen helpen. - Moet ik hem helpen?
Een helpende hand toereiken. Interesse tonen.
We zijn er om te helpen. - Godzijdank.
Je wilt je achteraf niet schuldig voelen.
Nee, mevrouw. - Nee, velen zijn...
ondergegaan, sheriff. Velen zijn ondergegaan.
Velen zijn wat, mevrouw?
Je hebt niks gedaan, afgewacht! Dat wil je niet op je geweten hebben.
Nee, mevrouw. Dat wil ik niet op m'n geweten hebben.
Feest van Balthazar. - Ja, dat klinkt goed.
De apostel Johannes zei, 'Let op, er is een vreemdeling onder ons...
die ons wil vernietigen.' - Ja, mevrouw.
Wil je iets eten, liefje?
Othar, ik ben gaan klagen over Weemack vandaag.
Ik weet niet of 't wat zal uithalen.
Die jongen hangt aan 'n draadje. Boven een vuur.
Vagevuur! 'M'n portefeuille laten liggen in El Segundo.'
67 jaar geleefd.
46 jaar getrouwd.
Wil je beweren dat je nog nooit last gehad hebt van aambeien?
Het is iets menselijks.
Voor de meeste mensen in ieder geval.
Zoals die honkbalspeler zei, 'De wereld heeft twee soorten mensen.'
'Zij die aambeien hebben en zij die ze gaan krijgen.'
Maar je was altijd zo gezond als een vis.
Sterven voor je aambeien krijgt.
Godzijdank was je nooit ziek.
Ik wil gewoon op een rustige en vredige manier heengaan.
Op een avond gaan slapen en wakker worden in het paradijs!
Pickles!
Ga Pickles halen! - Pickles?
Hij zit weer in die boom! Je kunt maar beter omhoog slingeren.
Mijn verontschuldigingen, mevrouw, maar...
zal de kat op een gegeven moment z'n eenzame plaats niet beu worden
en op eigen initiatief terugkeren, op zoek naar affectie van z'n meester?
Wat ik wil zeggen is, moeten we haar wel uit de boom halen?
Ik wil niet dubbelzinnig klinken.
Als je hem niet gaat halen, zal ik de politie moeten bellen.
Politie? - En ze zullen niet blij zijn.
Elke keer als ze hem moeten halen, zeggen ze dat 't de laatste keer is.
U moet geen politie bellen, mevrouw.
Ik heb dit vroeger dikwijls gedaan.
Ik was een klimaap. Kom, poesje!
Maak 'm niet bang. - Ik zou niet durven, mevrouw.
Onschuldige kleine Felix.
Hier, poesje. Kom naar G. H.
Kom, kom. Hier, poesje.
Sheriff Wyner had het anders gedaan.
Kom naar de professor.
Bedankt, mevrouw, voor uw vriendelijke geste.
Jij hebt 'm laten ontsnappen. - Precies,
daar bied ik ook m'n excuses voor aan.
Ik zal me even formeel voorstellen.
Goldthwait Higginson Dorr, doctor.
Zoals Elmer?
Sorry, mevrouw? - Fudd.
Nee, doctor duidt op academische verdiensten,
in mijn geval voor mijn studie in de klassieke talen Latijn en Grieks.
Ik heb eveneens een hoop andere diploma's, zoals bachelor
op een school in Parijs, Frankrijk, de Sorbonne genaamd.
Pijnlijk been. Dat klopt.
Heb je ooit op de Bob Jones University gezeten?
Dat voorrecht heb ik niet gehad.
Het is een evangelische school. De beste in het land.
Ik stuur ze elke maand 5 dollar. - Dat is heel gul...
Ik sta op de lijst. Ik ben een Engel. - Is dat zo? Ja.
Ze vermelden m'n naam elke keer in de nieuwsbrief.
Echt waar? - Ik heb het hier liggen.
Als je 't wil lezen... - Misschien als m'n hoofd
bekomen is van z'n gevecht.
Mrs Munson, wilt u überhaupt weten...
waarom ik bij uw deur aanbelandde...
op deze mooie camelia geurende ochtend?
Ik vroeg 't me af totdat je Pickles liet ontsnappen.
Dat snap ik. - In alle opwinding...
zag ik het bord achter uw raam dat u een kamer te huur had.
En zulke borden zie je hier nergens
in deze gezellige straat. - Ja, ik heb een kamer.
Vijftien dollar per week. Ik zoek een rustige huurder.
Mevrouw, u praat tegen een man die rustig is
en het toch weer niet is. Als ik even mag rijmen.
Ik neem momenteel een rustperiode van de instelling waar ik les geef,
de Universiteit van Mississippi in Hattiesburg.
Ik heb een jaar vrij genomen om me te concentreren op m'n passie,
en ik denk niet dat dit de juiste benaming is,
voor de muziek ten tijde van de Renaissance.
Ik speel mee, en heb de eer om de regie te mogen doen, in een ensemble
dat optreedt op Renaissance tentoonstellingen en andere evenementen
door heel centraal en zuidelijk Mississippi.
We spelen op de instrumenten waarvoor de muziek oorspronkelijk geschreven was.
Wacht even. Je speelt in een soort groepje?
Nee. Het woord 'groepje' zou, in deze context, ongepast zijn.
Hoewel we samen spelen, vandaar het woord 'ensemble',
is de muziek zo gebouwd dat,
je de bijnaam 'band' amper durft te gebruiken
met de bijklank van rammelende ritmes. - Dus je speelt geen hiphop?
'Ik liet m'n portefeuille achter in El Segundo'. Liedjes met van die grappige titels?
Nee. We spelen muziek dat geschreven is voor de hogere glorie van god.
Godsdienstige muziek. Kerkmuziek.
Gospel?
Geďnspireerd door gospel, dat wel.
De oorsprong ligt ten tijde van de Rococo.
Rococo? Dat zal wel goed zijn dan.
Maar ik wil je onze repetities niet verplichten.
Mag ik vragen of je een kelder hebt?
Ja.
Dat ziet er goed uit.
Een beetje vochtig hč?
Inderdaad. Dat komt de akoestiek te goede.
Schitterend.
Ja.
Die kleimuren zijn ideaal voor de hoogste registers
te bespelen door de luit of schuiftrombone.
Dat is waarom zoveel muziek van de zestiende eeuw gespeeld werd
in crypten en catacomben. Dit is perfect. Meer dan perfect.
Ik kan amper m'n vreugde te baas. - Je houdt 't goed vol.
Je moet die rommel eraf halen. Soms blijft het aan de bodem hangen.
Die rommel ruikt naar aambeien.
Dat geloof je niet. Zelfs hier op het casino verdieping
vind je die verdomde paddestoelen...
Ik weet niet wat mensen hier doen terwijl ze gokken.
Ik ga die rommel er niet met m'n blote handen afhalen.
Dat is slechts een voorbode van ziektes en virussen
en andere rotzooi die je lichaam aantasten. - Je moet 't doen,
want Mr Gudge controleert alles.
Deze tunnel leidt terug naar het landgoed van de mensen die voor Mannex werken.
Mannex Corporatie. Ze bezitten de Bandit Queen, en drie andere boten.
Hier denken ze na over hun bedrijf, Gudge en de rest.
Ik bedoel, 't licht is zo lelijk als wat, maar niet zoveel Tucks.
Laat me binnen, klootzak. - Wat is het wachtwoord?
Val dood.
Dit is waar ze de poen bewaren. Als je probeert wat te stelen,
schiet Elron daar je overhoop.
Dit is een varkenskot, man.
Je bent een piepend vies varken.
Kijk naar je achterwerk. Er zit Cocoa Krispies op je uniform.
Dat is ontbijt, en jij zit nog steeds te lunchen.
Ik zweer 't je, als dat geld was, was je nu miljonair.
Precies. Bekijk jou eens. Je bent een schande.
Je bent een dikke klootzak. Ik zweer 't...
Mr Gudge...
Alles goed? - Ja hoor.
Goed. - En hoe is de nieuwe kerel?
Hij is een goede schoonmaker.
Is dat zo? - Alles goed?
Stop.
Verdomme, z'n veldfles is gevallen. Rekwisieten.
Z'n veldfles is er afgevallen. - Daar zijn we op voorbereid.
Mountain, zet Otto in de installatie.
Wat is dat? - Een gasmasker van de Eerste Wereldoorlog.
Authentiek. Vastgemaakt natuurlijk, zodat het er niet afvalt.
Zo, het dier kan volledig vrij bewegen.
Het beďnvloedt z'n bewegingen helemaal niet, en...
ik denk dat dit het gehele plaatje duidelijker maakt.
Het lijkt wel een grap. - Precies.
Het gasmasker is een eigenaardig concept.
Hoe eet het met Knabbels Klaar-om-te-Eten?
Je hebt gelijk. - Laat dit niet aan de klanten zien.
Of die Humane klootzak. - Nee, natuurlijk niet.
Ze zullen alles afsluiten dan, Pancake. Ze zullen alles...
alles afsluiten, oké?
Hang de veldfles weer aan de hond. Daaraan zie je dat 't een soldaat is.
Gedeukte tinnen veldfles. Goed? Hang het aan z'n band.
Gemakkelijkste zaak ter wereld. Ik dacht gewoon...
Wat?
Je hebt gelijk. Een veldfles is veel beter. Goed concept. We gebruiken dat.
Wat doet hij? - Hij...
Normaal ademen, Otto. - De hond kan niet ademen.
Hij kan niet ademen. Dat ding is...
Normaal ademen, Otto. - De hond kan niet ademen.
De hond kan niet ademen.
Oké? Haal de... Haal die klotehond van hem af.
Natuurlijk. Gemakkelijkste zaak ter wereld.
Ik heb m'n Leatherman niet bij me. Mountain, geef me die van jou.
Chitra. Zorg dat die Humane klootzak niet hier komt, oké?
Leid 'm af. Hij flipt als hij dit ziet.
Zo. Mountain, geef me een elektrische stoot.
Laat me niet achter, Otto. Mountain, ik heb twee leidingen onder stroom nodig.
Maar Garth, de generator staat negentig meter verder.
Verdomme. Over dertig seconden heeft Otto een blijvend hersenletsel.
Zo. Oké, levenskus.
Otto is dood. Wat doe je?
Otto is dood.
Klaar. 320. 320. Start.
Links. 90 graden, diep. Op één, klaar? Gaan.
Start.
Ga naar links, 68, zigzag.
Je bent goed.
- Ik ben goed?
Op één. Klaar? Remmen.
390. 390. Start.
Hudson. Ga van 't veld.
Verdomme. Hudson, verdwijn uit m'n spel.
Jij kunt niet eens de wind vangen.
Goed, Dragon Lady, we willen dat geld.
We willen dat donut geld.
Oké, vadertje...
We willen dat donut geld.
We maken geen grapje, Mr Hi-Ho.
Luister, dit is geen ingewikkelde zaak.
Jij geeft ons al het geld, dan krijg jij geen kogel door je kop.
Afgesproken? Je krijgt drie seconden.
Jij krijgt drie seconden, oké? Eén, twee, drie. Begrepen?
We willen dat donut geld. - Ik tel één, twee en...
Z'n vingers zitten heel diep in m'n neus.
Haal je vingers uit z'n neus.
Koffie?
Jullie weten allemaal dat toen Mozes van de berg kwam
met het Woord van God,
hij de Israëlieten betrapte. - Ja!
Waar betrapte hij hen op?
Hij betrapte hen op het vereren
van een gouden kalf. - Ja!
Hij betrapte hen op het vereren
van een valse god.
Hij betrapte de Israëlieten op bedrog.
Op bedrog.
Wat deed Mozes toen hij die...
bedriegende, vervallen, zondaars zag?
Wat deed hij?
Mozes strafte die zondaars in z'n woede. Ja, dat deed hij.
Weten jullie wat 'straffen' betekent?
Ik straf, jij straft, hij straft, wij hebben gestraft.
Straffen is irrationeel.
Want soms is dat de enige manier.
De enige manier.
Door te straffen denken we eraan dat we die verachting moeten stoppen.
En weer naar de Almachtige God moeten terugkeren.
Amen! - In plaats van dat gouden kalf
te aanbidden, dat aardse afval op dat afvaleiland.
Dat afvaleiland in de schaduwen, ver...
weg van Gods Rijk.
Dat afvaleiland, waar aaseters feesten
op de botten van de verdoemden.
Laat ons bidden.
Ik hoop dat dit geen ongelegen moment is voor onze eerste oefening.
Is er iemand gestorven?
Sorry?
Nee. Ik ben van niemand beroofd.
Maar het is wel vriendelijk dat je 't vraagt. De lijkwagen is slechts een voertuig
ruim genoeg om alle leden van ons ensemble te vervoeren.
En, natuurlijk, onze instrumenten uit een tijdperk waarin alles groot was.
Sta me toe m'n vrienden voor te stellen, mijn collega's,
toegewijde en gepassioneerde muzikanten.
Er wordt hier niet gerookt.
Sorry.
Wat denk je, generaal? Zijn er problemen?
Goed. Heren, zullen we rond de tafel gaan zitten en het plan bekijken?
Heren, dit is de Bandit Queen. Gokhol. Geldkoe.
Sodom van de Mississipi Delta en waar heel onze onderneming om draait.
Hier is Orchard Street.
Hier is het verblijf van Marva Munson,
de charmante dame die jullie daarnet ontmoet hebben.
Heren, jullie weten allemaal vast
dat de Solons uit Mississippi, het bestuur dus,
een wet hebben uitgevaardigd dat er geen casino's worden gebouwd
binnen haar grenzen op droog land.
Ze mogen echter wel drijven.
Terwijl de gokactiviteiten beperkt zijn tot deze boten, zijn er geen beperkingen
op de functies die meekomen met deze geldgerichte business.
De kantoren, kluizen,
kook- en schoonmaakfaciliteiten, en niet te vergeten, de telhuizen,
de versterkte, geheime, superbeveiligde wisdepots,
mogen overal ondergebracht worden.
Gawain, waar is 'overal'? - Wat zeg je?
Waar zit het geld?
Goed, kijk. Bij de wisseling van de werkploeg,
brengt de verantwoordelijke het geld naar de afgesloten kluis van het schip,
en één keer per dag wordt al dat geld naar de telkamer gebracht.
En waar is de telkamer?
Het bevindt zich waar je nu met je vinger wijst.
En wat, om een paard te verkopen dat niet dood is,
maar op 't punt staat te bezwijken, betekent dat kleine vakje?
Kantoren. Ondergronds.
Ondergronds.
Tijdens de openingsuren van het casino,
is de deur van die telkamer streng bewaakt.
De deur zelf is van geducht Pittsburgh staal.
Als het casino sluit wordt heel dit ondergronds complex afgesloten,
en verhuist de gewapende bewaking naar de hoofdingang van het casino.
Daar ligt het geld dan, ver weg van de bewaking,
achter een vijftien centimeter dikke deur. Maar de muren...
de muren zijn slechts matig metselwerk
met daarachter enkel het zachte leem ondergrond, van eeuwen terug,
aangebracht door de Old Man, de dolende Mississippi,
terwijl het heen en weer uitwaaide over de golvende vlakte, uit de aarde.
Deze aarde.
De generaal hier, Met op zijn C.V. een enorme
ervaring aan tunnels in de gronden van Frans Indochina,
zal onze tunneloperatie leiden.
Garth Pancake, nochtans verder onbelangrijk, is een sleutel in de hele onderneming
voortvloeiend uit ons doel.
Hij zal dingen maken en explosieven plaatsen
die onze onderneming vereist. - Fijn om in het team te zitten.
Gawain is onze spreekwoordelijke 'ingewijde'.
Hij heeft een baan versierd bij het bewakingspersoneel van de Bandit Queen.
Leuk. - En dat brengt ons bij Lump.
Als je Lump ziet, vraag je jezelf misschien af welke speciale expertise
hij kan leveren voor onze kleine groep snoodaards.
Wel, heren, in een project met zulke risico's,
is het noodzakelijk te beroepen op de diensten van 'n hooligan, 'n belager, 'n aap, 'n bruut.
Iemand die onze veiligheid zal waarborgen, onze beukram, ons bruut geweld.
En, namens het hele team, wil ik hem hartelijk welkom heten.
Goed zo. - Alles goed?
Zo, heren, hier zitten jullie.
Mannen met verschillende achtergronden en verschillende talenten.
Mannen die in de eerste plaats,
zichzelf aangesproken voelden door mijn advertentie in de Memphis Scimitar,
en in de tweede plaats, als gevolg
onvoorstelbaar rijk gaan worden.
Laten we ons in 't avontuur storen, heren.
Laten we prachtige muziek maken,
en, te allen tijde, laten we dit allemaal voor onszelf houden.
Wat hier gezegd wordt, blijft hier in deze kelder.
Er is geen 'ik' in 'team'.
Het is oké. Je kunt volledig op me rekenen.
Nee. Helemaal niet, mevrouw.
Helemaal niet. Het was toch net tijd voor een pauze.
De glissandi van dit stuk zijn technisch heel veeleisend.
En we kunnen allemaal wel een pauze gebruiken.
Ik dacht alleen dat u misschien...
Waar ben je mee bezig, schat? Waarom zweet je zo?
Vanwege die jongen daar?
Hij is enorm goed met een schuiftrombone!
Of niet, Lump?
Ik zeg 't je, hij is echt goed. Of niet, Lump?
Niemand speelt op de schuiftrombone zoals Lump. Hij...
Niet zo verlegen, Lump. Hij bespeelt het...
alsof het een poesje is.
Let op je woorden.
Dit is een christelijk huis. Geen hippe praat hier.
Soms kan het niet anders. - Luister, je kunt me niet...
Ik probeer je te helpen, werk aan jezelf.
En zo hoort het, mevrouw.
Gawain is zo afgeleid
door z'n liefde voor muziek van de vroege Renaissance...
Doe niet alsof het niet erg is.
Ik begrijp 't. - Heb je aan de wiet gezeten?
Helemaal niet, mevrouw. Ik begrijp uw verontwaardiging, mevrouw.
En ik wilde een verklaring geven, geen smoesje.
Ikzelf ben...
Je hoeft me niets uit te leggen.
Je kunt m'n gedachten niet lezen.
Je mag misschien een doctoraat hebben, maar ik heb m'n diploma van 't middelbaar.
Ja.
Een opvliegende knaap... maar zo is de jeugd.
Iets waar de Romaanse dichters veel naar verwezen.
Mijn jeugd bracht ik door in de kerk. Ik was niet opvliegend.
Jeugd is geen excuus.
Ik wilde je gewoon Othars dwarsfluit tonen. Hij heeft ze zelf gemaakt.
Ik dacht misschien, omdat je een kenner bent, dat je wel interesse zou hebben.
Zeker weten.
Hij heeft het zelf gemaakt.
De Israëliërs noemen het khalil.
Je kunt erover lezen in de Bijbel. Niets nieuws dus.
Nee, inderdaad.
De afgelopen twintig jaar...
was hij het soort man...
die de khalil bespeelde.
Othar draaide er vast z'n hand niet voor om...
of z'n lippen om de shofar te bespelen?
De ceremoniële ramhoorn gebruikt door de Hebreeuwse priesters.
Nee, daar weet ik niets van. Othar heeft nooit een shofar gebruikt.
Natuurlijk niet. - Niet voor zover ik weet.
De khalil was goed genoeg voor m'n Othar.
Hij was dat soort man.
Dat soort man.
Komaan, meid, laat me eens kijken.
Doe niet zo wreed. Komaan, een kijkje maar.
Doe niet zo flauw.
Je moet me niet belachelijk maken omdat ik eruit zie als een conciërge.
Die rotzak heeft de jackpot gehaald. Komaan, meid.
Kom hier en blaas op deze dobbelstenen.
Ik ben goed als ik op dreef ben, maar ik ben perfect als het moeilijk is,
en dat is geen onzin.
Mr Gudge, ze had het achterste van een bus.
Ik bedoel, het was meer dan een achterste, het was literatuur.
Ja, dat interesseert me niet. Je bent ontslagen.
Wat?
Je kunt geen vriendschappelijke relaties hebben met klanten van de Bandit Queen.
Maak je kastje maar leeg. - Maar, Mr Gudge, dat is niet waar...
Oprotten zeg ik. Je bent ontslagen.
Dat kan je niet maken. Ik sleep je voor de rechter.
Een rechtszaak? Waarvoor?
Voor een schadevergoeding.
Schadevergoeding. - Ja.
Schadevergoeding.
- Ik weet waarom je me ontslaat.
Heel simpel. Je ontslaat me omdat ik zwart ben.
MacSam, iedereen van het bewakingspersoneel is zwart.
Je vervanger zal zwart zijn.
Zijn vervanger zal zwart zijn.
De rechter zal ook zwart zijn, klootzak.
En jij?
Jij gaat voor de man verschijnen.
En je vervanger zal zwart zijn.
Bedankt.
Dit is een zware tegenslag.
Ik ben verontrust. Meer dan dat zelfs.
Ik ben er helemaal kapot van.
Ik ben mezelf niet meer. Ik kan geen woorden vinden.
Je praat anders nog goed. - Hebben jullie allemaal beslist?
Mevrouw, we hebben wafels nodig. We hebben onmiddellijk wafels nodig.
We moeten allen denken. We hebben allen wafels nodig
en denken, iedereen, zo goed mogelijk.
Misschien als je jezelf verontschuldigt en hem bloemen geeft.
Of misschien een fruitmand
met een kaartje met een mistig landschap en een sentimentele boodschap.
Ik ga me niet verontschuldigen. Hij heeft me ontslagen omdat ik zwart ben.
Dat kan hij niet. Je kunt hem aanklagen. Heel simpel.
Dat is mooi. - Een chocolade assortiment
doet het hart smelten van de grootste mensenhater.
Die man zwicht echt niet voor een Mars hoor.
We hebben ook een tegenslag met de tunnels.
We zitten op een vrij grote rots. - Rots.
Dat is niet zo mooi.
Blijkbaar had de dichter gelijk.
Problemen komen nooit alleen.
Nee, we kunnen erdoor. Geen probleem daar.
Er is niets gemakkelijker. We blazen er ons een weg doorheen.
Ik heb een vergunning voor explosieven. Boor gewoon een gat in de rots
en stop er wat explosieven in. Vulkanisch materiaal ontploft vrij goed.
En dan kunnen we... - Hallo Garth.
Doe ik het eerste deel? - Ja, Mountain.
We hadden het er net over, en over explosieven.
Wat krijgen we nu? - Dit is Mountain Girl.
Mountain is m'n rechterhand. Ze helpt me met de munitie.
Helpt me met... vrijwel alles.
Je brengt je wijf mee naar de Wafel Hut?
Ik moet toegeven dat ik ook verwonderd ben.
Ik dacht dat er overeen gekomen was dat voor deze kleine operatie,
'stilte' het woord was.
Dat begrijp ik, uiteraard, maar dit is Mountain Girl.
Ik heb geen geheimen voor Mountain.
Zo onderhoud je geen liefdevolle relatie met elkaar.
Je hebt je wijf meegenomen naar de Waffle Hut.
Hij heeft z'n wijf meegenomen... naar de Waffle Hut.
Ik wil je vragen om Mountain niet meer zo te noemen.
Ze is m'n wederhelft.
Iedereen denkt dat ik een sukkel ben die een simpel klusje niet aankan,
maar deze kloothommel neemt zijn wijf mee...
naar de Waffle Hut. - Smerige klootzak.
Hou verdomme je smoel. - Ik zou maar achteruit gaan.
Heren, alstublieft. - Wegwezen!
Ga godverdomme achteruit!
Heren, alstublieft. - Wat?
Heren, zo maakt u geen goede indruk in de ogen van onze collega's...
en ook niet bij de rest van de mensen in deze Waffle Hut.
Smerig opdondertje.
Moet je kijken, ik heb bessensiroop op m'n safari-jack!
Heren, ik stel voor dat we de zaak rond deze vrouw,
Mountain Water... - Mountain Girl.
Het spijt me. Ik stel voor dat we deze zaak sluiten.
En we zullen haar moeten vertrouwen, omdat we geen keuze hebben,
en verder zal ze alleen met Mr. Pancake delen in de buit.
Natuurlijk. De beste oplossing.
Dat is het zeker. - Krijg de klere, eikel.
Krijg zelf de klere. - En hierbij is ook...
deze ontvlambare discussie.... - Coach...
Coach, ik... - gesloten. Punt.
Nu is er alleen nog de vraag hoe Gawain zijn baan terugkrijgt.
Coach, ik... - Ja, Lump?
Kunnen we die vent niet omkopen?
U bent een echte boekenwurm, nietwaar, Mr. Dorr?
Ja, dat klopt.
Vaak zit ik meer met m'n neus in de ouderwetse boeken
dan dat ik een vleugje van de moderne wereld opsnuif.
Vreemd genoeg zijn de geschriften van de zogenaamde 'dode talen'
voor mij van meer belang dan de ochtendkrant.
In deze bundels,
staat de verzamelde wijsheid van de mens, en dat steunt mij
wanneer de dagen moeilijk zijn, en de nachten eenzaam en lang.
De wijsheid van de mensheid?
En de wijsheid van de Heer dan?
Het Goede Boek, ja. Haar pagina's hebben mij beloond.
Maar voor mij bestaan er ook andere goede boeken.
Dikke bundels vol met inzichten uit de gloriejaren van de mens.
En daarnaast houd ik zeer veel van het werk van Edgar Allan Poe.
Die ken ik. Beetje spookachtig.
Nee, mevrouw.
Hij was inderdaad een vreemde.
Hij leefde in een droom. Een heel oude droom.
´Helen,
Uw schoonheid is voor mij
Als de schepen van vroeger
Die zachtjes over de geurige zee voeren
En de vermoeide zwerver
Weer aan wal brachten.
Wie was Helen?
Een hoer uit Babylon? - Men weet niet wie Helen was...
maar ik stel me haar voor als een heel...
bijzondere...
bleke vrouw.
Mrs Munson, ik heb geprobeerd
een manier te vinden om mijn dankbaarheid uit te drukken
voor uw zorg voor deze vermoeide zwerver.
Het is maar een kleinigheidje. Eigenlijk stelt het niets voor.
U bent een galante heer.
Mevrouw, ik bloos, ik ben ontroerd.
Ik hoorde toevallig dat er morgenavond een gospelconcert is.
'The Mighty Mighty Clouds of Joy',
en ik dacht dat u misschien met een vriend van de kerk...?
Ik heb een vriendin die weduwe is. - Het concert is in Memphis,
dus ik heb een auto geregeld die u daarheen zal brengen.
Sheriff Wyner. Hoe gaat het met u?
Goedenavond, Mrs Munson.
Ik wilde u even laten weten dat ik met Weemack gesproken heb,
en hij zei dat hij aan uw verzoek gehoor zal geven
en de muziek in het vervolg wat zachter zal zetten.
Ik wens u verder nog een prettige avond.
Wacht even. Ik wil u aan iemand voorstellen.
Mevrouw, weet u wat? Ik ben nogal gehaast.
Bent u een bende bankovervallers op 't spoor?
Kom binnen en zeg hallo.
We zaten hier, wat thee te drinken en...
Ruimde z'n eigen borden op. Een echte heer herken je direct.
Er is hier iemand geweest, mevrouw? - Ja, met mij en Othar.
Weet u wat? Misschien vang ik hem de volgende keer.
Kom mee naar zijn kamer en zeg hallo.
Ik heb een gezin. Mijn vrouw heeft het eten klaar.
Ik moet echt gaan.
Hij is aardig. - Ja, mevrouw, hij is erg aardig.
Hij ging waarschijnlijk naar de kelder om met zijn vrienden te spelen.
Mevrouw, ik moet nu echt gaan.
Wat... ? - Mevrouw, ik moet nu echt terug.
Mrs Munson, nee... U hoeft niet...
Mrs. Munson?
Professor.
Waarom zit u in hemelsnaam daar beneden thee te drinken?
Mrs Munson?
Mrs. Munson? - Land van Goshen.
Kom daar onderuit. - Mrs. Munson, mijn pieper ging net af.
Ik moet gaan. Ik ontmoet u en uw vriend later.
Dat was verfrissend.
Een goede avond allemaal.
Wij academici zijn er gek op om onszelf in te passen...
in afgesloten ruimtes.
In Yale proberen studenten hoeveel van hen er passen...
in een telefooncel. In Harvard, in een bezemkast.
Ik hoop dat het niet voor niets is.
Wat is dit?
Gewoon mijn manier om te zeggen...
Mr Gudge, luister eens, ik...
Ik weet niet hoe het is om in uw schoenen te staan.
Je weet wel, snel op je tenen getrapt zijn en zo.
En jij weet waarschijnlijk niet hoe 't is om in mijn schoenen te staan.
Mr Gudge, er is de verzorger, begrijp je?
En er is de man in de verzorger.
En dat is de klootzak waarmee we een probleem hebben.
Want die man heeft behoeftes, Mr Gudge,
en gewoonlijk hebben die dingen te maken met vrouwen met een dikke kont.
Wat ik wil zeggen is dat ik weet dat ik een junkie ben.
Maar als je de hammen van deze meid zou zien...
Wel, we zijn allen mensen met gebreken.
Dit excuus levert je een proeftijd van één week op.
Bedankt, Mr Gudge.
Blijf weg van de klanten, MacSam.
Deze boor wordt verschrikkelijk warm.
Gawain, misschien kan je een Hudson sproeier vullen, en spuiten als ik boor.
Ik ben je negerslaafje niet. Ik ben de man binnen de muren.
Goed, luister, ga je de hele tijd...
met een wortel in je kont rondlopen?
Ik haal de sproeier. - Nee.
Ik en deze man moeten wat rechtzetten.
Ik zal je wat vertellen, MacSam.
Ik zal je vertellen hoe ik in Mississippi verzeild ben geraakt.
Ik ben hier niet geboren. Ik kom uit Scranton, Pennsylvania.
Scranton. Pennsylvania. In 1964 ben ik naar hier gekomen, met de Greyhound bus.
Met de Freedom Riders.
Weet je wie de Freedom Riders zijn, MacSam?
Nee, en het kan me ook geen reet schelen.
Vertel me liever wanneer ze eindelijk eens vertrekken.
De Freedom Riders, jongeman,
waren een groepje bezorgde liberalen uit het noorden,
die allemaal samen werkten, zoals wij hier doen.
Betrokken burgers die naar hier kwamen
zodat de locale zwarte bevolking hun burgerrechten konden verkrijgen.
Zodat mensen zoals jij zouden mogen stemmen.
Weet je wat? - Wat?
Ik stem niet. Dus rot op. - Stomme immigrant.
En de bus waarin je reed, sufkop. - We regelen dit buiten, MacSam.
Rot op. Komaan. Wat?
M'n vriend Mrs Funthes is hier, dus ik ga zo weg.
Ik wilde gewoon wat kaneelkoekjes brengen.
Dat is lief.
Jullie klinken goed.
Misschien kunt u eens naar de kerk gaan op een zondag...
en ons een voordracht brengen. - Dat is vriendelijk.
Onze muziek is echter... hoe zal ik 't zeggen?
Een beetje Romaans in z'n uiting.
Veel van onze stukken zijn uitgebracht door de Heilige Zee.
Ik snap het,
maar we maken geen grote problemen over een groepering.
Iedereen is welkom in onze kerk. Er zijn zelfs al Methodisten geweest.
Episcopalen. In de jaren zestig hebben we zelfs een Jood gehad.
Hij had een gitaar. - Een Jood met een gitaar.
Excuseer mij even, mevrouw, ik zal u naar buiten begeleiden.
Als jullie tijdens mijn afwezigheid rustig kunnen verder werken,
dan kunnen we als ik terugkom, die rotblok misschien opblazen.
Professor. Dit is Mrs Funthes.
Aangenaam. Mrs Funthes. Sta me toe.
Rosalie, dit is Professor G. H. Dorr, doctor.
Dat zijn veel letters.
Niet echt.
Uiteraard heette ik in m'n jeugd gewoon Goldthwait.
Goed, veiligheidsberaad.
Generaal, kan je me de ontsteker geven?
Voor we de lading aanbrengen, moeten we de procedure even nalopen.
Ik heb oordopjes voor de liefhebbers. Stop ze gewoon in je oren.
Dit is de... Nog niet, Lump.
De ontsteking.
Gelatinite. C-4.
Straks stoppen we het gat vol met de C-4 lading A en B.
Ik weet nog dat m'n vader zei,
en dat is één van de weinige herinneringen die ik van hem heb
van z'n bezoeken thuis, en hoe kan ik 't zeggen,
hij zei tegen me, 'Goldthwait, je bent niet zoals de andere jongens.'
Was hij een intelligente man?
Dit is dezelfde procedure die we zullen gebruiken als we de tunnel laten instorten
als we terugkomen van de casinokluis.
Hij was een onderlegde man. Hij had geen schoolcarričre,
maar de overheid erkende z'n leesstudies
door hem bibliothecaris te maken van de geesteskliniek in Meridian,
waar hij een welbekende bewoner was.
Als deze materialen gemixt worden, mogen alleen experts ermee omgaan.
Dat wil zeggen ik of de generaal.
Apart zijn ze ongevaarlijk.
Je kunt het in brand steken, er op slaan met een ham...
Wat was dat in godsnaam?
Er is helemaal geen reden voor paniek.
Ik ben zelfs zeker dat ik helemaal niets gehoord heb.
Niets gehoord?
Misschien iets.
Niets hoeft ons uit elkaar te drijven, wilde ik duidelijk maken.
Mrs Munson, ik wil niet dat u de musicaluitvoering mist. Vooruit.
Ik zal het gasbedrijf bellen, of het waterbedrijf.
Welk nutsbedrijf er ook betrokken is in deze lastige situatie.
Ik zal ervoor zorgdragen zoals slechts een hooggeschoolde classicus dat kan.
Bloed, professor.
Er is niets om je druk over te maken. Alles is in orde.
Je kunt maar beter naar beneden gaan en die troep zoeken, sukkel.
Echt, het gaat prima met me. - Prima?
Je hebt net je vinger eraf geblazen.
Hij ligt hier ergens rond te spartelen.
Je kunt 'm maar beter gaan zoeken.
Ik zeg 't je, kerel, ik ga geen vinger oprapen.
Ik denk dat er een vroegtijdige explosie was.
Wil je die rotzak vertellen dat hij m'n vinger er weer mag aannaaien?
Net die kerel wiens vrouw z'n lul eraf gesneden had, en op de snelweg gooide?
Ze belde naar de ANWB,
ze hebben z'n lul meegenomen en er weer aangezet.
Luister, ik heb 'm gezien in een pornofilm.
Het ding werkte nog steeds. Het zag eruit als een kauwgompje,
maar het ding deed z'n werk nog steeds.
Onvoorstelbaar, maar hij neukte het wijf op alle manieren met een verdraaide lul.
Je vinger bewoog. Hij beweegt traag nu.
Ik raap 't niet op. Vergeet het. Dat doe je zelf maar.
Ze gebruiken 't huis om muziek te spelen...uit de Rococo.
Ik stel voor dat we hem naar 't ziekenhuis brengen.
De generaal komt als hij het ontbrekende deel gevonden heeft.
Nee, echt, alles is oké, ik snap al deze heisa niet.
Goed nieuws. - Pickles. Ga hem halen.
Het huis is in perfecte staat,
maar we moeten wel een dokter halen voor Mr Pancake,
die tijdens de drukte, z'n vinger is kwijtgeraakt.
Jij liet de kat ontsnappen.
De generaal doet zelfs op dit moment z'n uiterste best in de zoektocht
naar je speels, kleine Pickles. Gaat u toch, alstublieft.
Ga maar en geniet van het concert. Chauffeur. Tot ziens. Dames.
Ondanks onze tegenslag, zitten we nog op schema
om de kluis binnen te dringen deze namiddag, terwijl Mrs Munson naar de kerk is,
als die kleine rots opgeblazen is tijdens de zangoefening van Mrs Munson.
Garth, kan je ons de verdere plannen geven van wat ons nog rest in de tunnel?
Natuurlijk. Het is kinderspel nu. Niks is makkelijker.
Slechts een paar meter verwijderd van de kluis.
Het normale graafwerk tot we aan het metselwerk van de kluis komen,
en dan boren we erdoor.
En kan je de boor gebruiken met je kleine handicap?
Ik denk het wel. Het is maar één vinger.
Het fijne werk kan ik niet natuurlijk. Daar zal ik mee moeten leven.
Misschien, en dan denk ik hardop,
misschien, aangezien je zegt dat er nog problemen zullen komen,
misschien, en dit heb ik al gezegd tegen Mountain Girl, en ze is het ermee eens,
dus het is niet alleen mijn mening, misschien...
moet ik wat extra krijgen voor dat ongelukje.
Een groter aandeel in de buit.
Als dit een ander soort werk was, zou ik een ongevallenvergoeding krijgen.
Niet? Misschien zelfs een goede rechtszaak.
Wacht, dus je gaat jezelf aanklagen omdat je je eigen vinger eraf geknald hebt?
Dat is gewoonweg dom. - Ja, maar weet je, Garth,
dit is niet zomaar 'een ander soort werk.'
Ja, nee, maar als het zo was...
Dit is een criminele operatie, zonder moeilijk te willen doen,
met alle risico's die je niet hebt in een gewone onderneming.
Overheidsreglementeringen en vakbonden
zijn niet van toepassing op dit soort klachten.
Ja, maar hij is z'n vinger kwijt. - Het interesseert ons niet.
Als laat die idioot z'n lul ontploffen, het maakt ons geen reet uit.
We betalen hem niet om allerlei lichaamsdelen te verliezen.
Haal je hoofd eens uit de wolken.
Bekijk je eens, er is geen reden voor...
Geen groter aandeel.
Oké. De meerderheid beslist.
Zoals ik zei, een proefballonnetje. M'n hand is er niet zo erg aan toe.
Ik heb zelfs een fantoom gevoel.
Ja, dat krijg je ook als je aan je lul trekt.
Rot op. - Rot op.
Rot op. - Rot op, kerel.
Zo, nu dat geregeld is,
kunnen we onze horloges op elkaar afstellen voor Gawain aan 't werk gaat.
Zestien.
Vijftien... - Wordt het 12.15?
Nee, vijftien seconden, elf seconden nu. Het wordt 12.16.
Acht, zeven... - Professor? Prof...?
zes... - Professor?
Vijf... Ja, Lump.
Ik heb geen horloge.
Kijk eens aan.
P.D.S. - Wat?
Prikkelbaar Darm Syndroom. Is er een toilet hier?
Je kunt nu niet naar het toilet gaan.
Snel dan. P.D.S.
Als je wist dat je moest, waarom ben je dan niet in het huis geweest?
Snel.
We willen niet dat Elron je op 't toilet vindt.
Geen keus. Het is een noodzaak. Snel.
Je bent een rotzak, weet je dat?
Kom op. Volg mij.
Ik voel me 10 kilo lichter.
Schiet op met je rotkont. - Bedankt voor je begrip.
Niet iedereen, natuurlijk, daarom is de grootste uitdaging om
begrip ervoor te zoeken bij het publiek.
Twee miljoen mensen hebben het, toch hebben de meeste er nog nooit van gehoord.
En het maakt geen onderscheid in leeftijd, geslacht of ras.
Ik wil dit niet weten.
Dat is net de houding waar we vanaf willen.
Heb ik je ooit verteld dat ik Mountain Girl zo ontmoet heb?
Ze hadden een P.D.S. weekend in het Grossinger in Catskills.
Het toerisme daar heeft nogal afgezien
met het wegvallen van de Borscht Belt,
dus hadden ze verschillende promoties, mixers en zo.
Het was een ontmoetingsweekend voor singles met P.D.S. om elkaar te steunen
en verhalen uit te wisselen. - Luister,
ik wil geen van die verhalen horen, oké?
Sommige zijn heel dramatisch. - Geen enkel.
Ik heb niet voor P.D.S. gekozen. - Hou je mond.
Je kunt het niet genezen. Je houdt het je hele leven.
Ja, weet je wat? Een klootzak ben je ook je hele leven.
Leg dat gereedschap maar neer.
Ik klaag niet. Ik heb Mountain Girl ontmoet.
Kruip terug in dat gat.
Geweldig. Perfect. Mooi werk.
Ik kan niet stoppen. Ik kan er niet over ophouden.
Heren, ons select gezelschap dat elkaars aanwezigheid tolereerde,
elkaars zorgen, elkaars deugden,
en die nu de vruchten van onze gezamenlijke inspanning zal plukken,
schouder tegen schouder, naar ieders kunnen,
zolang het nog duurt.
We hebben onze geschillen gehad onderweg,
maar ik denk dat we daardoor alleen maar sterker zijn geworden.
Iedereen heeft de ander z'n unieke kwaliteiten,
mogelijkheden en zwakheden leren waarderen.
Ik stel voor dat we hier ooit een keer aan terugdenken,
in de verre toekomst, met kleinkinderen op de schoot,
en misschien een traan erbij en dan zullen we zeggen,
'Met zweet en tranen en een belangrijk deel aan moed,
hebben we die dag iets bereikt,
een daad van betekenis,'
Een vrolijke groep, niet gebonden aan de regels van de maatschappij
en de typische vooroordelen.
Ons select gezelschap.
Heren, op ons. - Op ons.
De lading zou al geëxplodeerd moeten zijn.
Wat bedoel je?
De lading om de tunnel te laten instorten. Ik heb het op acht minuten gezet.
Er zijn allang acht minuten om.
Ik moet je er vast niet aan herinneren, dat het cruciaal is in dit plan
dat het geld zonder enig spoor verdwenen moet zijn,
opgegaan in rook als het ware. - Natuurlijk.
Een mysterie, en een lege kluis.
Het onoplosbare raadsel van het afgesloten maar toch gekraakte heiligdom,
is van het hoogste belang,
niet alleen om onze onderneming grootser te maken,
maar ook een pure noodzaak.
Als er ooit een tunnel gevonden wordt die naar dit huis leidt,
weet de eigenaar al onze namen.
Liet je een scheet?
Nee, alles oké. Perfect gewoon. Geen enkel probleem.
Er is geen gat meer.
Professor.
Ik ben verrast.
Goed gezegd, mevrouw, we zijn verrast. Je bent verbaasd.
Maar ik wil wel benadrukken dat de manier waarop u 't zegt
meer en meer aan waarde wint.
Je bent snel terug van je toewijdingen.
Ik moest thee maken.
Ik wil met je spreken, Professor, dus ga niet weg.
Ik heb je gezegd dat ik niet wil dat er gerookt wordt in dit huis.
Kom binnen.
Hoe gaat het?
Thee, dames.
Ik weet niet waar jullie mee bezig zijn geweest,
maar ik ruik onraad als ik 't zie. Ik wil een verklaring, maar eerst,
wil ik jullie hier met al jullie instrumenten.
Ik heb de dames verteld over jullie muziek, en ze wilden jullie graag horen.
Professor? - Ja, Lump?
Ik kan niet echt op de schuiftrombone spelen.
Mevrouw, of liever, dames
we bieden onze excuses aan omdat we geen optreden kunnen geven,
aangezien we, zoals u kunt zien, te kort komen.
Gawain is nog aan 't werk,
en zonder hem spelen zou hetzelfde zijn als
een paard dat galoppeert op één been.
Misschien kan ik
een korte poëtische voordracht geven.
Ik wil niet doen alsof ik het goed kan,
maar ik zou graag, als jullie 't goed vinden,
een stuk voordragen van Edgar Allan Poe.
'Dames, uw schoonheid is voor mij
als die Nicean zuilbootjes van vroeger,
Die zachte, over een geparfumeerde zee, De vermoeide wandelaar
naar z'n eigen kust gedragen.'
'Op wanhopige zeeën en lange zwerftochten,
Je hyacinten haar, je klassieke gezicht,
je waternimflucht hebben me naar huis geleid.
Naar de glorie die Griekenland was En de grootsheid die Rome was.'
Tot ziens, dames. Het was mij een genoegen.
We moeten dit nog een keer doen. - Ja, inderdaad.
Een waar genoegen. Kom veilig thuis.
Ik wil weten wat hier gaande is. - Inderdaad.
De drang naar kennis is een heel goede eigenschap.
Maar ik geloof dat als u de verklaring hoort u neervalt van 't lachen,
uzelf op de knie slaat en misschien zelfs een traan laat,
verlost van de bezorgdheid.
Lump hier is een enthousiaste verzamelaar van Indiaanse speerpunten,
en hij heeft er een gevonden die zomaar op uw keldervloer lag,
een heel zeldzame vondst van de Natchez stam?
Nats... wat?
Hij heeft de hele groep ingezet om de hele ondergrond te onderzoeken
op zoek naar andere stukken.
En blijkbaar, terwijl we dat deden, kwamen we uit op een ertsader van natuurlijk gas.
Ik werd me al snel bewust van de geur van rotte eieren.
En net op dat moment
zondigde de Generaal tegen de basisregel van dit huis
en stak een sigaret op. - Het spijt me zo.
En dat geld dan?
Het geld. Het geld is van Mr Pancake.
Precies. - Die z'n huis opnieuw verpand heeft
om geld te verzamelen voor een chirurgische ingreep
om het lodderoog van z'n aanstaande, Mountain Water, te corrigeren,
die ook lijdt aan gezichtsstoornis en glasachtige klonters.
Mr Pancake is een verstokte vijand van de Centrale Bank,
en is één van de excentriekelingen waar men vaak over leest
die al z'n spaargeld opvraagt,
in 't geval van Mr Pancake, in een grote tas die hij altijd mee neemt.
De Stalen Zak. - Ik vertrouw banken niet. Nooit gedaan.
Er is iets niet pluis.
Ik bel sheriff Wyner. - Nee. Mevrouw.
Alstublieft. Mevrouw.
Nee, ik smeek je... Ja.
Het is een leugen. Eén grote leugen.
U hebt ons volledig door, maar, mevrouw, alsjeblieft
sta me toe de waarheid te vertellen.
Mevrouw...
Mevrouw, we spelen geen muziek van de late Renaissance.
Ook niet van de vroege, of tussenperiode.
We zijn...
misdadigers.
Wanhopige mannen, Mrs Munson.
We hebben een tunnel gegraven naar het gok imperium van de Bandit Queen
en al het geld meegenomen. - Mijn god.
Het is waar.
De Bandit Queen is een misdaadhol,
een verkleedde hoer die mensen in zonde lokt door de drang naar hebzucht uit te buiten
met haar belofte van makkelijke winsten.
Haar winsten zijn onwettig.
Maar, ik bied geen excuses, red er eentje.
Wij zijn overeengekomen om elk de helft van de buit
aan een liefdadigheidsinstelling te schenken.
Als compensatie voor het gebruik van uw huis,
wilden we een volledig aandeel schenken aan de Bob Jones Universiteit,
zonder het u te zeggen.
Maar nu hebt u me gedwongen om het te zeggen.
Zo, dat is eruit. Nu weet u het, Mrs Munson.
De 'verschrikkelijke waarheid'.
Gestolen geld. - Maar wie is het slachtoffer, Mrs Munson?
Ik daag u uit. Zelfs het casino, dat Gomorrah,
zal er niet onder lijden.
Hij heeft een verzekeringsmaatschappij.
Een financiële reus die met plezier de verloren opbrengsten compenseert.
Dat is haar functie.
En die verzekeringsmaatschappij heeft duizenden polishouders.
Zodat... We hebben 't nageteld, Mrs Munson.
Zodat op het einde van de dag, bij de eindafrekening,
elke polishouder één cent heeft bijgedragen.
Eén miezerige cent om de claim te betalen.
Eén cent? - Eén cent. Denk er over na, Mrs Munson.
Eén cent van die duizenden mensen
zodat de Bob Jones Universiteit z'n missie kan voortzetten.
Ik ben er zeker van dat, als die polishouders wisten
van het bestaan van die instelling, dat ze allemaal
een bijdrage zouden leveren om te helpen.
Dat is waarschijnlijk wel zo.
Jammer genoeg, zit de criminele zonde in m'n ziel
maar de opbrengst zal toenemen voor goede doelen
zolang het geheim tussen ons blijft.
Ik kan er geen kwaad in zien.
Eén cent? - Eén cent.
Het spijt me. - Sorry?
Nee, het spijt me, het is verkeerd, en probeer met niet te verleiden.
Nee, mevrouw. Ik moet met kracht... - Het spijt me, het hoort gewoon niet.
Stelen. - Nee, mevrouw...
Je had er goede bedoelingen mee. - Nee, dat had ik niet.
Ik zal de politie niet bellen als je het geld teruggeeft
en jullie zaterdag allemaal met me meegaan naar de kerk.
Meedoen met het gebed?
Ik heb me bedacht.
Je kunt zeggen wat je wil. Het wordt de kerk of de gevangenis.
Denk er maar over na. Ik moet de kat voeren.
Tering. - Inderdaad.
Helaas maakt Mrs Munson het ons nogal moeilijk.
Ik weet wel hoe we dit kunnen oplossen.
We schieten een kogel door haar hoofd, dan is het snel opgelost.
Dat zal niet makkelijk zijn. Om verschillende redenen.
Het is een stille buurt, een stille stad.
Een weerloze vrouw,
in koelen bloede afgemaakt.
Nee Gawain, zo simpel is het niet.
Wat doen we dan? Het geld teruggeven en naar de kerk gaan?
Ik huiver. Ik sidder.
U, meneer, bent een boeddhist.
Is er niet een gouden tussenweg?
Moet drijven als een blad op de levensrivier...
en die oude dame vermoorden.
Ja, ik denk dat je gelijk hebt.
Het is de natuurlijke aard van de misdaad die zo verfoeilijk is.
Het overhalen van de trekker, het neerplanten van het mes.
Maar, laten we even nadenken.
Wat hebben we nog meer?
We hebben de kelder.
We hebben het gat.
We kunnen metselen.
Misschien kunnen we haar inmetselen.
Natuurlijk, dat is makkelijk te doen. Ik kan wel specie maken.
Vervolgens de bakstenen. Verankeren met kettingen.
Mountain Girl kan voor handboeien zorgen.
Heren, we gaan te ver.
Het beste is iets kort en pijnloos.
Met Gawain's pistool, gedempt door een kussen, in haar hersens.
Het is zo gebeurd.
En wie zal er schieten?
In geloof dat het in zulke gevallen de gewoonte is om strootjes te trekken.
Goed. Alsjeblieft, Lump.
Ik denk dat ik, aangezien ik een vinger ben kwijtgeraakt,
en dat bedoel ik letterlijk, door die verdomde kat,
ik misschien moet worden ontzien.
Een trekker overhalen kan ik in ieder geval niet.
Je bent een zielige klootzak.
Als je zo blijft doen kom ik je een pak slaag geven.
Hou je smoel.
Ik sla je helemaal in elkaar. - Heren.
Geen speciale verzoekjes. Geen uitzonderingen.
Voor deze taak willen we allemaal wel ontzien worden.
Het was maar een vaststelling.
Langste strootje. Jullie zien het. Al dat gezeik om niets.
Wat heb je daar, Gawain? - Niets, mama.
Dat is niet waar. Je hebt een hond.
Nee, mama. - Een vieze, luidruchtige puppy...
die het hele huis onder zal schijten. - Hij zal het huis niet onderschijten.
Ik zal hem africhten, ik beloof het. Ik zal hem heel goed africhten.
Ik ga jou heel goed africhten.
Wacht maar tot je vader thuiskomt. Die geeft je ervan langs.
Nee, mama. Alsjeblieft. Ik hou van je.
Je vader zal je een pak slaag geven.
Mama zal je een pak slaag geven.
Gebruik je de riem niet, mama?
Ik hou van je, mama. Het spijt me, mama. Ik hou van je.
Ik zal de kont van de hond zelfs afvegen, mama.
Ik zorg dat hij in de wc poept.
Ik zal zelfs zijn kont afvegen, mama. - Wat doe je?
Wat doe je met mijn kussen?
Niets, mevrouw. Ik kwam naar beneden om...
Je irriteert me.
Ja, maar... - Een goede gekleurde jongen als jij...
die zich met dat uitschot daar beneden inlaat.
Ik weet zeker dat je moeder je beter heeft opgevoed dan dat.
Ik kan het niet. Ze doet me teveel denken aan mijn moeder.
Luister... - Dit is zeer apart.
Jullie zullen opnieuw strootjes moeten trekken.
Wacht eens even. Jij moet je verantwoordelijkheid nemen jongeman,
en die oude vrouw neerschieten.
Rot op, met je spastische darmen.
Moet schieten.
Luister, het gemakkelijkste wat je kunt doen is,
je voorstellen dat haar hoofd een meloen is die je door midden moet schieten.
Waar heb je het over? Een meloen?
Doe het gewoon. - Dit is zeer apart.
Met gelijke rechten komen ook gelijke verantwoordelijkheden.
Ik ben bang dat Mr Pancake gelijk heeft. We trekken niet nog eens strootjes.
Het zou geen enkele zin meer hebben als de verliezer er zomaar onderuit komt.
Moet schieten.
Ze is alleen maar een oude, gekleurde vrouw voor jou.
Kom op, doe het.
Waarom snotter je lafaard. - Wat zei je tegen me?
Snotterende lafaard. - Zielige klootzak.
Ik schuif dit pistool zo in je reet
en pomp je darmen vol lood.
Wil je me bang maken, huilend knulletje?
Jij maakt mij niet bang. Bull Connor en zijn honden maakten me niet bang.
Wees een man.
Klootzak. Jij bent geen man.
Dit is triest. - Wees een man.
Jij bent geen man. Jij neukt een zestigjarige met een paardenstaartje.
Vuile schoft. Mountain Girl is 53.
Ze slaat je zo in elkaar. - Ja?
Heren, alstublieft. - Ik heb Virginia's hammen gezien
waar ik nog liever mijn pik in stop dan in dat blanke wijf.
Ik denk dat hij geraakt is.
Ik zal zijn hartslag checken.
Ik voel niks. - Is hij dood, professor?
Natuurlijk is hij dood, Lump. Ik heb zijn hartslag gecheckt.
Dit is zeer apart.
We hebben een grote zak nodig.
Ze is in de keuken.
Jullie zorgen voor het lijk terwijl ik haar bezig hou.
Mrs Munson, ik heb uw standpunt besproken met mijn collega's,
en ik zal u nu onze gezamenlijke beslissing meedelen.
Het was een vurige discussie met veel geven en nemen.
Sommigen waren in het begin zeer ontstelt over u voorstel
om het geld terug te geven. Anderen waren meer begrijpend.
Dat interesseert me niet.
Juist die houding, mevrouw, was een bron van discussie.
Ik moet zeggen dat ze allemaal zeer teleurgesteld waren
dat ze niet aan de goede doelen zouden kunnen doneren.
Dat is jammer. - Inderdaad,
maar op het einde hebben we uw standpunt aanvaard.
We hebben besloten het geld terug te geven, elke cent ervan,
en naar de zondagsdienst te gaan, in plaats van de rest van onze dagen
te slijten in de Mississippi Strafinstelling voor Mannen.
Al gaven sommigen daar eerst wel de voorkeur aan.
Jij helpt niet met het lijk.
Dat is niet nodig.
Gooi het gewoon van de brug. Dat is het makkelijkste.
Ik maak het schoon.
Dat zijn ze. Ze zijn alweer terug.
Ik zal deze in de lijkwagen leggen.
Ja, dat is het makkelijkste.
Generaal.
Geen extra portie?
Mountain? - Garth?
Spastische darmen, schatje?
Haal Garth.
Mooi. Eindelijk hebben we een geschikte persoon voor de klus.
De oude vrouw is moeilijker dan ik had verwacht.
Jij moet het karwei afmaken.
Het toneel moet eindigen. - Weet je,
ik heb eens zitten nadenken, professor.
Misschien moeten we naar de kerk gaan. Misschien heeft ze wel gelijk.
Ik was al bang dat je dat zou zeggen.
Ik waardeer het dat je ook over de hele zaak nadenkt,
maar denk even aan de functies die iedereen bekleedt in deze onderneming.
Ik ben de professor, zoals je zelf vaak beaamt. De denker.
Getraind in de kunst van de gedachte.
Jij Lump, bent de dombo, de hooligan, de domme bruut,
die bevelen moet opvolgen van iemand met een hoger IQ.
Ja, dat weet ik, maar...
Geen maar, mijn jongen. Herhaal de fout niet door te denken.
Nu is het de tijd voor actie. Nu moet jij in actie komen, Lump.
Ik kan het niet, professor. Een aardige oude vrouw als zij.
Denk aan de rijkdom die jij en ik alleen zullen verdelen.
Ja, dat weet ik, maar...
En denk eraan, dat als jij het niet doet, en ik dus niet anders kan,
jij niet langer recht hebt op een deel van het geld.
Dan zijn je diensten nutteloos geweest.
Dus jij gaat haar vermoorden?
Ja, natuurlijk. Ik zal wel moeten.
Dat kan ik niet toestaan, professor.
Jij...
toestaan?
Niet toestaan?
Wat een arrogantie!
Domme jongen!
Ongelooflijk domme jongen.
Wie is er nu dom?
Geen kogels?
Misschien moest het zo zijn.
'Zie. In de schitterende nis ginds
Als een standbeeld zie ik u staan...'
Een raaf.
'...De stenen lamp in uwer hand!'
'Ach, Ziel, uit de gewesten...
van het Heilige Land!'
Professor?
Kon de muziek niet uitstaan.
Dat waardeer ik, maar we weten niet wat te doen. Dat hebben we ook al geprobeerd.
Ik wil een verklaring afleggen, sheriff.
Kan het misschien wachten? We hebben het vandaag nogal druk.
Het kan wel wachten, maar het gaat over dat casinogeld.
Ik bel u wel terug. Weet u daar iets over?
Iets? Alles. Ik heb het thuis liggen.
Wat heeft u thuis liggen? - Dat geld. 1,6 miljoen dollar.
Het ligt in m'n kelder. - Hoe komt het daar, Marva?
Een stel wanhopige kerels heeft het gestolen en daar neergelegd.
Het waren Renaissance muzikanten.
Het bleek dat ze eigenlijk helemaal niet konden spelen,
maar ze konden poëzie citeren waar je hart van brak.
Hun leider sprak in oude taal. - Nu?
Ik had u aan hem willen voorstellen.
Die nacht. - Ja, mevrouw.
Ik heb hun aangesproken over al dat gestolen geld.
En ze voelden zich er slecht over denk ik,
want ze zijn vertrokken zonder het geld mee te nemen.
En ze hebben Pickles losgelaten.
Dus u wilt dat wij langskomen om hem te vangen?
Nee, hij is al terug.
Wat moet ik met dat geld doen?
Hou het maar. Waarom houdt u het niet gewoon?
Houden? - Houd het maar, Mrs Marva.
Niemand zal het missen.
Zou...?
Zou ik misschien...? - Ja, mevrouw?
Zou ik het misschien allemaal aan de Bob Jones Universiteit kunnen geven?
Dat zou heel aardig zijn.
Alles weggeven. Dat is een goed idee.
Zolang iedereen er maar van weet.
Hoe gaat het?
Vertaling: www.ruption.net
Verbeteringen door GelecekDUNYA